Γραφὴ καὶ Ἀνάγνωση
Θὰ βρεῖτε παρακάτω ὄμορφες καὶ δημιουργικὲς σκέψεις γύρω ὰπὸ τὸ γράψιμο καὶ τὴν «τελετουργία» του. Αυτὴν τὴν ἀνθρώπινη πράξη ποὺ κατὰ πὼς φαίνεται, ἔχει σκοπὸ νὰ κρατήσει στὴν αἰωνιότητα τὶς πράξεις, τὰ κατορθώματα καὶ τὶς σκέψεις μας, σὰν περαστικοί ποὺ εἴμαστε. Κι ἐνῷ -ὅπως γράφει ὁ Ἐτιάμπλ- γεννιώμαστε καὶ πεθαίνουμε ἐδῶ κι ἕνα ἐκατομμύριο χρόνια, δὲ γράφουμε παρὰ τὰ τελευταῖα ἕξι χιλιάδες ἀπὸ αὐτά!
«Ναυτίλος»: ἑαρινὰ ἔψιλον,
Στάθης Σ. Ἐφημερίδα «Ἐλευθεροτυπία», 4/4/2009
[…] κι ἐσὺ γλιστρᾶς τὸ δἀκτυλο στὸ τζάμι, ἕνα ἧτα κι ἕνα χὼ
ἀλήθεια, γράφουμε τὰ γράμματα ἤ τὰ ζωγραφίζουμε;
εἶναι ὄμορφα τὰ γράμματα τὰ ἑλληνικά
καὶ τὰ λατινικὰ
τρέχει τὸ χέρι σου καθὼς παρατάσσεις σὲ λέξεις καὶ κενά ἀνάμεσά τους, καθὼς τὰ στολίζεις μὲ ἀραβουργήματα, οὐρίτσες, καμπυλωτές, τεθλασμένες, κλίσεις κομψές, νὰ γέρνουν λίγο, πλάγια, ὅπως τὰ ἑλληνιστικὰ ἀγάλματα ἢ ὅπως
ἔγερνε τὸ λαιμό του ὁ Ἀλέξανδρος μὲ χάρη (ἢ ἀρρώστια ) ὄπερ κι ἔγινε μόδα ποὺ τὴ στερέωσαν οἱ γλύπτες στὸν αἰώνα τὸν ἅπαντα ἢ ἔστω τὸν τρέχοντα
κι ὕστερα βάζεις τὶς λέξεις χωρὶς κενὰ ἀνάμεσά τους με κεφαλαῖα -εἶναι κάπως πιὸ ἀγέρωχα- καὶ σχηματίζεις μιὰ φράση σχεδόν ἀκατάληπτη
ὅπως στὶς ἀρχαῖες ἐπιγραφές, ποὺ ὄχι μόνον σὲ μπερδεύει ἡ ὀρθογραφία, ἡ γραμματική, ἡ σύνταξη, ἀλλὰ ἔτσι ἑνωμένες καθὼς εἶναι μεταξύ τους οἱ λέξεις καὶ οἱ προτάσεις, δὲν πιάνεις μία, μόνον κάτι θραύσματα ἐννοεῖς, καὶ τὰ παρατᾶς, Graecum est non legitur, ἑλληνικὰ εἶναι, δὲν διαβάζονται
it’s Greek to me χαριτολογεῖς
κινέζικα, συμπληρώνεις κι ἀφοῦ φχαριστηθεῖς μὲ ὅλα τὰ πρόχειρα λογοπαίγνια ποὺ διαθέτεις, κάθεσαι νὰ γράψεις
τὴν ἴδια φράση βουστροφηδόν -πλάκα ἔχει
καὶ πλέον ἔξω ἔχει φύγει γιὰ ἀλλοῦ ἡ βροχή…
***
«Γραφή: Ἡ μνήμη τῶν ἀνθρώπων». Georges Jean
Ἐκδόσεις Δεληθανάση, Ἀθήνα , 1991
Εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ ὄμορφα βιβλία ποὺ ἔχουν κυκλοφορήσει γύρω ἀπὸ τὴ γραφή.
«Ἡ ἱστορία τῆς γραφῆς διηγεῖται μιὰ παμπάλαια περιπέτεια ἕξι χιλιάδων χρόνων. Ἀπὸ τὶς ὄχθες τοῦ Τίγρητος καὶ τοῦ Εὐφράτη ὡς τὶς ὄχθες τοῦ Αἰγαίου καὶ τῆς Μεσογείου, τὰ κρίσιμα ἐπισόδειά της ρίζωναν μέσα στὴν καθημερινότητα. Στιλέτο, καλάμι, σουβλί, πένα: τὸ ἐργαλεῖο καθορίζει τὴ μορφή. Καὶ ἡ μορφὴ ἀνθίζει. Μετάδοση μιᾶς μεγαλειώδους κληρονομιᾶς, ἡ γραφή δὲν εἶναι ἄλλο παρὰ ἡ μνήμη τὴς ἀνθρωπότητας».
***